Cannes’dan En İyi Yönetmen ve En İyi Erkek Oyuncu ödülleriyle dönen Gizli Ajan, askerî diktatörlükle yönetilen 1977’ler Brezilya'sında geçen bir politik gerilim. Kleber Mendonça Filho imzalı yapım, tıpkı yönetmenin bilimkurgu-western’i Bacurau (2019) gibi türlerarası bir dünya kuruyor. Yer yer büyülü gerçekçi yerlere savrulan, çoğunlukla ise kendimizi karmakarışık bir ajan hikayesinin ortasında bulduğumuz film, seyircinin zihninde politik bir “anı” yaratmanın peşinde.Filho bir kez daha başı sonu belli olmayan, kimin neden ve nasıl öyküye dahil olduğu belirsiz bir dünyanın ortasına fırlatıyor bizi. Bu kaybolmuşluk hissi, filmdeki büyülü gerçekçi tonu ya da bir rüya-kabus izliyormuşuz hissini daha da güçlendiriyor. Anlayamadığımız bir nedenden Brezilya’nın Recife bölgesine kaçan Armando’yla başlıyoruz filme. Tek bildiğimiz (ya da hissettiğimiz): Hava fazla sıcak. Etrafta cesetler var. Ölüm, daha doğrusu cinayet burada normalleşmiş. Zaman bazen yavaş, bazen çok hızlı, parça parça akıyor. Ter damlıyor sanki ekrandan.&nbsp;Her anlamda susuz kalmış, kurak bir western şehri burası adeta. Her an sokak ortasında rastgele düellolara denk gelebileceğiniz, izlemekle kalmayıp kurbanı olabileceğiniz tuhaf bir ülkedesiniz. Kim kimin adamı, ne istiyor, herkes kim, siz kimsiniz, kimin yanındasınız, kim iyi kim kötü belirsiz bir karnaval alanı, bir sirk burası.Seyirci olarak filmin dünyasına girdiğimiz andaki ruh hâlimiz, filmin başında Wagner Moura’nın canlandırdığı Armando’nun şehre girişi üzerinden sahneleniyor. Benzin almak için boş bir arazinin ortasında bir benzincide mola veren Armando, turuncuya çalan sarı vosvosuyla sanki bu dünyadan değilmişçesine “sempatik”. Armando’nun şaşkın gözlerinden kuru toprağın ortasında yatan, üstü kartonla kapatılmış bir cesede bakakalıyoruz. Üzerinde sinekler uçuşan bu ceset, trajikomik derecede normalleşmiş. Bu sahne tüm filmin özeti.&nbsp;Seyircinin ve Armando’nun yaşadığı şaşkınlık, etraftakilerin, hatta bir ara kadraja giren polislerin dahi umursamadığı cesedin görünmezliğiyle birlikte azalıyor. Film bizle ilk sözleşmesini bu sahnede kuruyor: Cesetler göreceksiniz. Devasa bir köpekbalığının dişleri arasında kimliği belirsiz, kopuk bir bacak. İnsanlar öldürülecek. Kimliği belirsiz ölüler nehre atılacak. Daha ne olduğunu anlamadan tabancalar patlayacak. Bu bir ölüm labirenti, doğru yollardan geçebilirseniz, bugüne dek ulaşabilirsiniz. Ya da bir anda öbür dünyayı boylayabilirsiniz. Peşine kiralık katiller takılmış olan Armando’nun önce yeni düzenine alışma, sonra ise eski normaline dönme yolculuğuna işte böyle bir anda dahil oluyoruz. Gerisi, klasik Hollywoodvari keskin neden-sonuç ilişkilerinden azade, inatla rastgele akan bir politik gerilim.<img src="https://images.aposto.com/2026/0/3/1769628195663.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.40" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Filmin asıl başarısı&nbsp;da bu rastgelelikte yatıyor biraz. Filho, her seferinde—baştaki sözleşmeye rağmen—sizi beklenmedik bir şiddet anıyla şaşırtmayı başarıyor. Bir yandan ise bu rastgele şiddeti uygulayanları güçlü göstermekten kaçınıyor. Askerî diktatörlüğe, Amerikan filmlerine özenen sivil polise, toplumun en ücra köşelerinden seçilip “adam edilmiş” kiralık katillere herhangi bir mantık silsilesi veya rasyonel bir ideolojik akıl vermeyi reddediyor. Bu düzen her ne ise, bu adamlar da herkes kadar “ajan”lar.&nbsp;Burada agent kelimesinin İngilizcedeki bir diğer anlamını düşünmek gerek, “irade sahibi olan kimse”. Filmde çok büyük ağlarla birbirine bağlıymış ve iktidar sahibiymiş gibi gözüken “kötülerin” tarih üzerinde herhangi bir iradesi (agency) yok. Varsa da herkes kadar. En başta tüm kartlarını açık oynayan filmin sizi film boyunca bu denli diken üstünde tutabilmesinin sebebi, tam da Hollywood’un ajan filmi türüne karşı kurduğu bu sinematik rastgelelik hâli. Ortada doğru düzgün bir plan yok. Kötüler de bir şey bilmiyor.Filmde bir yerde Armando, ona&nbsp;yardım etmek isteyen gizli bir örgütün üyeleriyle biraraya geliyor ve örgütün kendisine sağlamaya çalıştığı kaçış imkanını, Amerika’daki tanık koruma programlarına benzetiyor. Örgüt üyesi kadın gülüyor ve şöyle cevap veriyor:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9);" style="color: rgb(9, 9, 9); margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Orada her şey büyük kaynaklarla ve hükümetin desteğiyle yapılır. Buradaysa her şey biraz doğaçlamadır, Brezilya tarzı. Ve seni Brezilya’nın kendisinden korumaya çalışır.”</blockquote>Buradaki “doğaçlama, Brezilya stili” hâli, filmde Hollywood karşıtı bir yerden kurulan rastgeleleliği açıklamak için kullanabiliriz. Filmin Hollywood’la ya da ABD’yle kurduğu ilişkiyi&nbsp;biraz daha açacak olursak, öncelikle film boyunca sürekli Amerikan filmlerine özenen polis teşkilatından ve gangster özentisi diğer “kötü adamlardan” bahsetmek gerek. Zaten filmde arka planda sürekli Spielberg imzalı Jaws’un vizyona girişinin yarattığı şok, korku ve çığlıklar var. Film, ikinci sekansında devasa bir köpekbalığının ağzındaki kopuk bacakla açılıyor. Bunlar çoğunlukla ABD’nin Brezilya üzerindeki kültürel hegemonyasına ve askerî diktatörlüğün iktidara gelişindeki siyasi/ekonomik müdahelesine dair rastgele imgeler.&nbsp;Amerikan özentisi kötülerimiz de sürekli bir sahneleme ve poz kesme peşinde. Örneğin Armando’nun çalışmaya başladığı ofisin bir günlüğüne polis teşkilatıymış gibi gösterildiği sahne. Her şey doğaçlama, hiçbir şey göründüğü gibi değil, her şey ve herkes bir başkası. Sonsuz bir imajlar dünyası. Belli ki yönetmene göre Hollywood’un bu imajlar dünyasındaki etkisi fazlasıyla güçlü. Sürekli bize Armando’nun kayınpederinin çalıştığı sinema salonunu göstermesi, seyircilerin çığlıklarının sokaktaki çığlıklarla karıştığı sahneler tasarlaması boşa değil.<img src="https://images.aposto.com/2026/0/3/1769628299697.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.65" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">“Kötü adamları” bir kenara bırakacak olursak, diktatörlüğe karşı yarı rastgele yarı bilinçle örgütlenmiş, tam da bu doğaçlama hâlden faydalanarak oluşmuş güçlü bir dayanışma ağı da görüyoruz filmde. Labirentin kör noktalarına sığınmış ve bugüne kadar ulaşabilmiş bir ağ bu. Bu dayanışma ve direniş ağının iki farklı kolu var. Birincisi, Armando’yu Recife’de ağırlayan ve ona sıfırdan başlama imkanı veren, kim olduğunu bilmediğimiz örgüt. Bir ajan filmi klasiği olarak, bu örgütün parçaları da birbirlerini pek tanımıyor.&nbsp;Ancak kilit bir karakter var, 70 yaşındaki anarko-komünist Dona Sebastiana. Dona, evinde politik nedenlerden ülkelerinden ya da şehirlerinden kaçmak zorunda kalmış sığınmacıları ve muhalifleri barındırıyor. Birbirlerinin gerçek isimlerini bile bilmeyen bu grup, aynı evi paylaşıyor, birbirleriyle konuşmaya bile gerek olmadan birbirlerinin ihtiyacını karşılıyor. Recife’nin kendisi de -ya da belki filmin kendisi de- zamanında Nazilerden kaçmış Yahudi bir adamdan Angola İç Savaşı’ndan kaçan bir çifte, farklı zaman ve mekanlardan gelen siyasi sığınmacıların yerleştiği ütopik bir dayanışma evi sanki. Elbette Filho böyle bir tarihten böyle kılçıksız bir ütopya çıkarmayacak kadar (büyülü bir) gerçekçi.Filmin bir de günümüze kadar uzanan tarafı var ki, filmin sonunda yaşanan şiddet dolu trajediyi bambaşka bir perspektiften resmediyor. Filmin sonuna dair belki en önemli detay, filmin bildiğimiz anlamda bir sonunun olmaması. Ölümü bir son olarak göstermeyi reddediyor Filho. Ölülerin, filmin başında yere yatan o adamın anlatacakları var diyor. Dinleyin. Aynı anda ise ajan filminin o yapboz yapısını, bir çözüme, tatmin edici bir sona ulaşan anlatısını reddediyor. Filmin bugüne adeta sıçradığı son sahne, filmin bir kurmaca olarak kendisini de politik hafızanın bir parçası olarak konumlandırdığı, önemli bir an. Önce şu detayı belirtelim: Film boyunca ara ara günümüzdeki bir ofise atlıyor ve geçmişte yaşananları kasetler aracılığıyla dinleyen ve parçaları birleştirmeye çalışan iki genç kadın görüyoruz. Bu iki kadın, biraz da yönetmenin ve seyircinin konumunu birleştiriyor sanki.&nbsp;Tarihten parçalar dinleyerek adeta bir yapbozu biraraya getirmeye çalışıyoruz onlar gibi. Elimizde birkaç fotoğraf var, ama asıl bilgi kaynağımız ses. İmajların yanıltıcı olduğu, hiç kimsenin göründüğü gibi olmadığı, hakikatin cılız bir ışıkla tütmeye çalıştığı bu dünyada gerçek olan bir tek "ses" var. Doğru sesin izini sürmenin peşinde Filho. Tarihin gizli kalmış o irade sahibi öznesini, "gizli ajanı" bulmanın derdinde. Hakikate ulaşmak için gerekirse büyülü yollara başvuruyor ve gerçeği tersyüz ediyor. Ancak onu yeryüzünde tutan bir tarihsel çizgi var ki, o da bugüne kadar ulaşmayı başaran bu ses kayıtları. Tıpkı bu hafıza merkezinde çalışan iki kadın gibi parça parça kuruyor hakikati film boyunca Filho. Neresinden tutacağınız ise size kalmış.<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Benzer işler:</h3>Bacurau (2019, Kleber Mendonça Filho) Tinker Tailor Soldier Spy&nbsp;(2012, Tomas Alfredson)

Duende

Cannes’dan En İyi Yönetmen ve En İyi Erkek Oyuncu ödülleriyle dönen "The Secret Agent", askerî diktatörlükle yönetilen 1977’ler Brezilya'sında geçen bir politik gerilim. Kleber Mendonça Filho imzalı yapım, tıpkı yönetmenin bilimkurgu-western’i "Bacurau" (2019) gibi türlerarası bir dünya kuruyor. Yer yer büyülü gerçekçi yerlere savrulan, çoğunlukla ise kendimizi karmakarışık bir ajan hikayesinin ortasında bulduğumuz film, seyircinin zihninde politik bir “anı” yaratmanın peşinde. 

The Secret Agent: Ölülerin iradesi

98. Akademi Ödülleri’nin adayları 22 Ocak Perşembe günü, Türkiye saatiyle 16.30’da açıklandı. Hem adaylık sayılarıyla hem de aday edilen filmlerin uluslararası çeşitliliğiyle&nbsp;son yılların en heyecan verici listesiyle karşı karşıyayız.&nbsp;2025 sinemasını tanımlayan iki film, Sinners&nbsp;ve One Battle After Another&nbsp;kuşkusuz ki kendilerinden beklenen şekilde (hatta belki de bunun üzerinde bir performansla) aday listesinin zirvesinde yer aldılar. En İyi Film yarışı için de favori konumundaki bu iki filmden, türlerarası büyüsüyle Ryan Coogler imzalı Sinners,&nbsp;En İyi Film ve En İyi Yönetmen dahil 16 kategoride elde ettiği adaylıkla tarihin en çok Oscar adaylığı bulunan filmi unvanını kazandı. Bu rekoru daha önce 14’er adaylıkla All About Eve (1950), Titanic&nbsp;(1997) ve La La Land&nbsp;(2016) paylaşıyordu.One Battle After Another&nbsp;13 adaylık alırken, onu 9’ar adaylıkla Marty Supreme, Sentimental Value&nbsp;ve En İyi Yönetmen adaylığı bulunmayan Frankenstein&nbsp;izledi. Geçen haftalarda Altın Küreler’de sürpriz bir En İyi Film ödülü kazanan Hamnet’in ise 8 adaylığı var. Filmin en büyük kaybı, Paul Mescal’in kesin gözüyle bakılan En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu adaylığını alamaması oldu.<img src="https://images.aposto.com/2026/0/4/1769095222065.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.86" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Renate Reinsve, Sentimental ValueNorveç’ten Joachim Trier ve Eskil Vogt’un son işbirliği Sentimental Value&nbsp;(9 adaylık) ve Brezilya’dan Kleber Mendonça Filho’nun Wagner Moura’nın performansıyla dikkat çeken ajan filmi The Secret Agent&nbsp;(4 adaylık) En İyi Film kategorisinde de aday gösterilerek yılın dikkat çekici uluslararası yapımları oldu.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ayrıca Fransa adına yarışan Jafar Panahi filmi It Was Just an Accident&nbsp;ve İspanya adına yarışan Oliver Laxe imzalı Sirat&nbsp;da En İyi Uluslararası Film yarışının dışına taşarak 2’şer adaylıkla listede yer aldı.&nbsp;</li></ul>One Battle After Another&nbsp;ve&nbsp;Sentimental Value&nbsp;4’er oyuncusuna, Sinners&nbsp;ise 3 oyuncusuna adaylık getirerek oyunculuk kategorilerinde dikkat çekti. Öte yandan bu yıl ilk kez verilecek En İyi Kasting ödülü için aday listesinde bu üç filmden sadece One Battle After Another&nbsp;ve Sinners&nbsp;yer aldı; onlara Hamnet,&nbsp;Marty Supreme ve The Secret Agent&nbsp;eşlik ediyor.&nbsp;İlk adaylıklarını alan isimler&nbsp;arasında yönetmenler Ryan Coogler ve Josh Safdie ile oyuncular Rose Byrne, Jacob Elordi, Elle Fanning, Inga Ibsdotter Lilleaas, Michael B. Jordan, Delroy Lindo, Wunmi Mosaku, Wagner Moura, Renate Reinsve, Stellan Skarsgård, Teyana Taylor da var. Oyunculuk kategorilerindeki en büyük sürpriz ise Kate Hudson’ın Song Sung Blue&nbsp;filmi ile aday edilmesi.<img src="https://images.aposto.com/2026/0/4/1769095261607.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Amy Madigan, WeaponsUnutulduğunu sandığımız F1: The Movie&nbsp;En İyi Film kategorisine dahi girmeyi başarır ve toplam 4 adaylık alırken, En İyi Görsel Efekt kategorisinde yılın en kötüleri arasında gösterilen Jurassic World Rebirth’ün yer alması sürpriz olarak yorumlanabilir. Frankenstein&nbsp;9 adaylıkla özellikle teknik kategorilerdeki iddiasını kanıtlarken, bir diğer tür filmi Weapons&nbsp;beklenenin altında adaylık alarak sadece oyuncusu Amy Madigan’ı listeye sokabildi. Serilerinin önceki filmleri Akademi Ödülleri’nde büyük bir varlık gösteren Avatar: Fire and Ash&nbsp;iki adaylıkla yetinirken, Wicked: For Good&nbsp;ise sıfır çekti.Oscar adaylarına dair ayrıntılı yorumlarımızı yarınki Duende’de okuyabilirsiniz.Bazı kategorilerdeki 98. Akademi Ödülleri adayları şöyle:<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">En İyi Film Bugonia (yön. Yorgos Lanthimos) F1: The Movie (yön. Josesph Kosinski) Frankenstein (yön. Guillermo del Toro) Hamnet (yön. Chloé Zhao) Marty Supreme (yön. Josh Safdie) One Battle After Another (yön. Paul Thomas Anderson) The Secret Agent&nbsp;(yön. Kleber Mendonça Filho) Sentimental Value (yön. Joachim Trier) Sinners (yön. Ryan Coogler) Train Dreams (yön. Clint Bentley)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">En İyi Yönetmen Paul Thomas Anderson (One Battle After Another) Ryan Coogler (Sinners) Josh Safdie (Marty Supreme) Joachim Trier (Sentimental Value) Chloé Zhao (Hamnet)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">En İyi Kadın Oyuncu Jessie Buckley (Hamnet) Rose Byrne (If I Had Legs I’d Kick You) Kate Hudson (Song Sung Blue) Renate Reinsve (Sentimental Value) Emma Stone (Bugonia)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">En İyi Erkek Oyuncu Timothée Chalamet (Marty Supreme) Leonardo DiCaprio (One Battle After Another) Ethan Hawke (Blue Moon) Michael B. Jordan (Sinners) Wagner Moura (The Secret Agent)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">En İyi Uluslararası Film It Was Just an Accident (Fransa, yön. Jafar Panahi) Sentimental Value&nbsp;(Norveç, yön. Joachim Trier) The Secret Agent&nbsp;(Brezilya, yön. Kleber Mendonça Filho) Sirat&nbsp;(İspanya, yön. Oliver Laxe) The Voice of Hind Rajab&nbsp;(Tunus, yön. Kaouther Ben Hania)</li></ul>

Ryan Coogler imzalı “Sinners”ın En İyi Film ve En İyi Yönetmen dahil 16 adaylıkla tarihin en çok Oscar adaylığı elde eden filmi unvanını kazandığı, onu 13 adaylıkla Paul Thomas Anderson’ın “One Battle After Another” filminin izlediği 98. Akademi Ödülleri aday listesi açıklandı. 

Oscar adayları açıklandı: ‘Sinners’a rekor adaylık, ‘Sentimental Value’ya yoğun ilgi

<img src="https://images.aposto.com/2026/0/1/1768191063241.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.55" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><span fr-original-class="customBullet" fr-original-style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block;" style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block; box-sizing: border-box;">•&nbsp; 83. Altın Küre Ödülleri: Bu yıl Nikki Glaser tarafından sunulan 83. Altın Küre Ödülleri sahiplerini buldu. En iyi müzikal veya komedi filmi One Battle After Another olurken drama dalında en iyi televizyon dizisi The Pitt, en iyi mini-dizi Adolescence, en iyi komedi/müzikal dizisi The Studio&nbsp;oldu. Sinemada dram dalında en iyi kadın oyuncu Hamnet ile Jessie Buckley, The Secret Agent ile Wagner Moura seçildi.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Kazananlar: Jean Smart, Hacks dizisindeki rolüyle üçüncü kez ödül kazanırken Noah Wyle ise The Pitt dizisiyle ilk kez ödül aldı. Seth Rogen, The Studio'daki rolüyle televizyonda en iyi komedi erkek oyuncu ödülünü; Rose Byrne, If I Had Legs I’d Kick You'daki rolüyle komedi/müzikal sinemada en iyi kadın oyuncu ödülünü; Timothée Chalamet, Marty Supreme'deki rolüyle en iyi erkek oyuncu ödülünü kazandı. Rhea Seehorn, Pluribus ile televizyon dizisi alanında en iyi kadın oyuncu ödülüne layık görüldü. Yardımcı rollerde Teyana Taylor ve Stellan Skarsgard, Altın Küre'yi kucaklarken "Good Hang with Amy Poehler" Golden Globes'un ilk en iyi podcast ödülünü kazandı.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ayrıca: Ayrıca Adolescence&nbsp;ile Stephen Graham ve Erin Doherty, Dying for Sex&nbsp;ile Michelle Williams, yönetmen Paul Thomas Anderson, Sinners, KPop Demon Hunters ve Brezilya yapımı The Secret Agent, Ricky Gervais: Mortality de ödül kazandı.</li></ul>

Aposto Gündem

<img src="https://images.aposto.com/2025/8/4/1758212616170.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">It Was Just an Accident | Kaynak: MUBI<span fr-original-class="customBullet" fr-original-style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block;" style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block; box-sizing: border-box;">•&nbsp; Uluslararası&nbsp;Oscar yarışı kızışıyor:&nbsp;Cannes Film Festivali’nin ödüllü yapımları; It Was Just an Accident, The Secret Agent&nbsp;ve Sirāt&nbsp;98. Akademi Ödülleri’nin En İyi Uluslararası Film kategorisinde sırasıyla Fransa, Brezilya ve İspanya’yı temsil edecek.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bir adım geriden:&nbsp;Muhalif yönetmen Cafer Penahi’nin yönettiği ve ülkesi İran tarafından tercih edilmeyen It Was Just an Accident’ın&nbsp;Altın Palmiye’ye uzandığı festivalde The Secret Agent&nbsp;En İyi Yönetmen (Kleber Mendonça Filho) ve En İyi Erkek Oyuncu (Wagner Moura) ödüllerinin sahibi olmuş;&nbsp;Sirāt&nbsp;ise Jüri Ödülü’nü bölüşmüştü. Festivalin ana yarışmasında ödül alan filmlerden Sentimental Value’nun&nbsp;Norveç’in, Sound of Falling’in&nbsp;Almanya’nın, Young Mothers’ın ise Belçika’nın adayı olduğu daha önceden duyurulmuştu.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Öte yandan:&nbsp;Türkiye’nin Hemme’nin Öldüğü Günlerden Biri&nbsp;ile ilk duyuruyu yapan ülke olduğu süreçte adayını belirleyen ülkelerin sayısı 62’ye çıktı.</li></ul>

<span fr-original-class="customBullet" fr-original-style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block;" style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block; box-sizing: border-box;">•&nbsp; Altın Palmiye Panahi’nin:&nbsp;78. Cannes Film Festivali sona erdi; festivalin en büyük ödülü Altın Palmiye, Jafar Panahi imzalı It Was Just an Accident / Yek tasadef sadeh&nbsp;filminin oldu.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Öne çıkanlar:&nbsp;Joachim Trier’in Sentimental Value&nbsp;filmi Grand Prix’ye layık görülürken, The Secret Agent&nbsp;filmi ile Kleber Mendonça Filho En İyi Yönetmen, filmdeki rolüyle Wagner Moura En İyi Erkek Oyuncu seçildi. En İyi Kadın Oyuncu ödülü, Little Sister&nbsp;ile Nadia Melliti’nin, En İyi Senaryo ödülü Young Mothers&nbsp;ile Dardenne Kardeşler’in oldu.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Öte yandan:&nbsp;Ödüller açıklanmadan önce It Was Just an Accident&nbsp;filminin haklarını satın alan dağıtım şirketi Neon, böylece son altı yılın tüm Altın Palmiye ödüllü filmlerinin ABD dağıtımcısı olmuş oldu. Neon’un hikayesini <a fr-original-style="" href="https://aposto.com/s/neonun-yukselisi-bagimsiz-sinemanin-risklerine-dair" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">bu yazıda</a> okuyabilirsiniz.</li></ul>

Wagner Moura ile ilgili hikayeler